تاریخ: ۱۳۹۵/۱۱/۰۸
نویسنده :  دکتر سید مترضی عظیم زاده

برندینگ ملی با ورزش

برندینگ ملی با ورزش

ورزش و توسعه برند ملی

امروزه ورزش به ابزار قدرتمندی در بسیاری از حوزه ها تبدیل شده است. ورزش، عاملی است جهت رشد فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و فناوری کشورها؛ ورزش عاملی است جهت رشد و توسعه عوامل زیربنایی نشاط و شادابی یک جامعه؛ ورزش موجب پویایی یک جامعه در جهت توسعه همه جانبه آن شده است؛ تا جایی که شما می توانید کشورهای توسعه یافته و توسعه نیافته را با میزان رشد صنعت ورزش آنها از هم تمیز دهید.

 آری این ورزش است! ابزاری توانمند و تاثیرگذار که اراده ملی می خواهد تا از این ابزار جهت رشد و توسعه ملی بهره برد. در این نوشتار می خواهیم یکی دیگر از جنبه های توانمند و تاثیرگذار ورزش را مورد بررسی قرار دهیم؛ جنبه ای که می تواند کشورها و ملتها را بشناساند. بله، ورزش می تواند کشورها را به تصویر بکشاند، تصویری که صاحبان آن کشورها دوست دارند به دیگران نشان دهند. به عبارتی ورزش می تواند در برندسازی یک کشور، ملت و مکان نقش تاثیرگذاری داشته باشد.

شاید در اینجا لازم باشد تعریفی از برند ارائه دهیم: برند همان احساس و ادراکیست که دیگران در مورد ما، سازمان ما، شرکت ما و کشور ما دارند؛ از این رو، برند یک کشور، احساس و برداشتی است که دیگران (سایر ملتها و کشورها) در مورد آن کشور دارند. بنابراین، برند هر کشور همان تصویری است که سایر کشورها در ذهن خود از آن ساخته اند. نکته مهم در اینجاست که ما می توانیم در ساخت این تصویر، دیگران را یاری سازیم و به آن تصویرسازی جهت دهیم؛ و این زمانی اتفاق می افتد که هر کشور از داشته های خود جهت این تصویرسازی استفاده نماید.

یکی از داشته های هر کشور می تواند پتانسیل های موجود در حوزه صنعت ورزش باشد. پتانسیلی که از ریشه های قومیتی و فرهنگی هر کشور نشات گرفته است. در اینجا یک سئوال مطرح میکنم: شما کشور برزیل را به چه چیزی می شناسید؟ حتما تعداد زیادی از خواننده های محترم این مقاله ذهنشان به سمت فوتبال می رود؛ حتی ذهنشان به پله، کاکا، رونالدو، رونالدینهو و دهها چهره نام آشنای فوتبال برزیلی سوق داده شد. حال زمانی که نام کشورهای ژاپن، کره، سوئیس و ... را می شنوید نام چه ورزش هایی هم راستای با این کشورها به ذهن شما خطور می کند؟ همانطور که ملاحظه می کنید می توان نام کشورها را به ورزش ارتباط داد و به عبارتی برندینگ کشورها را می توان برپایه ورزش نیز پایه ریزی کرد. البته خاطرنشان می کنم که این کار می بایست با برنامه ریزی همه جانبه و با حمایت های دولتی انجام پذیرد چرا که ورزش در نگاه کلان از سیاست های کلان هر کشور جهت می گیرد.

حال با این تفاسیر، کشور ایران را با نام کدام ورزش ها می توان هم راستا کرد و آن را در دنیا بلندآوازه نمود؛ شاید تعداد زیادی از خوانندگان، به ورزش کشتی اشاره می کنند؛ برخی دیگر به چوگان، برخی به کبدی و شاید ورزشهای دیگر.... آنچه که حائز اهمیت است هر کدام از این ورزش ها را که بخواهیم به عنوان یکی از عوامل مهم در برندینگ ملی به کار ببندیم نیازمند همت ملی است؛ و لازمه آن برنامه ریزی و پیگیری های ملی و بین المللی است (که اگر این پیگیری ها نباشد به راحتی داشته های میراثگونه ما را دیگران قدر می دانند و در جهت صاحب شدن آنها هر چند به غلط تلاشی چندچندان می کنند؛ همان اتفاقی که در ورزش چوگان ما افتاد و کشور دیگری (آذربایجان) در جهت تصاحب آن تلاش هایی را انجام داد!!!.)

نکته مهم در برندینگ یک مکان هویت سازی بر پایه اصالت ها، تاریخ و ریشه های فرهنگی و قومیتی است که ورزش در این زمینه در حد اعلای خود قرار دارد؛ ورزش کشتی در استوره ها و داستانهای ملی و افسانه های ما جای دارد، چوگان در ریشه های تاریخی ما جای گرفته است؛ بنابراین این گونه ورزش ها در نهایت ریشه های فرهنگی و تاریخی و ملی ما جای گرفته اند که بهره گیری از آنها در برندینگ یک کشور و یک ملت چیزی جز تقویت ریشه های ان کشور و ملت ندارد!