مقالات

یکی از مهم ترین استراتژی ها در روند سیاست گذاری های برنامه ریزی شهری مفهوم نوین برندینگ شهری است که به عنوان برنامه ای مکمل در کنار مفاهیم و برنامه های مدیریت و توسعه شهری در راستای ساخت، ارائه و معرفی تصویر و برند شهر به گروه های مخاطبان نقشی اثرگذار را در دهه های اخیر در رشد شهرها داشته است.
برندینگ مکانی که به ابعاد مختلفی همچون کشور، استان، شهر، روستا، مکان تفریحی، مکان گردشگری، مکان تجاری، مکان ورزشی، ... می پردازد، وظیفه دارد تا هویتی رقابتی با مشارکت 3 گروه نامبرده برای مکان فراهم سازد به نحوی که بیشترین ثروت ممکن را برای آن مکان جذب یا خلق نماید.
استان مرکزی با دارا بودن سهم عمده ای از صنایع کشور مترکز در شهرک های صنعتی – اقتصادی خود به عنوان چهارمین قطب صنعتی کشور شناخته می شود
بارها در محافل رسمی و غیر رسمی، مجامع علمی، مناظره های رسانه ای و کتب و مقالات مختلف در خصوص توسعه ژاپن و تفاوت های این کشور با سایر کشورها صحبت شده است. از سرگذشت ژاپن در دهه های اخیر تا آنچه که امروز از این کشور میبینیم موضوع محافل تخصصی مختلفی بوده و بحث بر سر توسعه ژاپن بحث جدیدی نیست. کشوری با منابع محدود که توانسته با پشت سر گذاشتن فراز و فرودهای مختلف امروز به ابرقدرتی اقتصادی تبدیل شود و تا قلب امریکا و اروپا محصولات و تولیدات خود را در حوزه های مختلف عرضه کند، فکر و اندیشه اقتصادی و توسعه محور خود را صادر نماید و بستری پویا از پیشرفت و توسعه را در جامعه خود ایجاد نماید.
در دوره فیس‌بوک و یوتیوب، برندسازی به یک چالش آزاردهنده تبدیل شده است. قرار نبود این گونه باشد. یک دهه پیش، بیشتر شرکت‌ها از ظهور یک عصر طلایی جدید در برندسازی خبر می‌دادند. آنها آژانس‌ها و گروه‌های خلاق تکنولوژیست‌ها را به‌کار گرفتند تا برندها را وارد جهان دیجیتال کنند. اما با وجود همه این سروصداها، چنین تلاش‌هایی نتیجه چندانی به بار نیاورده است.